دل آرام

!همت من ، در گرو همت توست

Wed, 15 Feb 2012 20:41:00 GMT

همتم بدرقه راه کن اي طاير قدس

که دراز است ره و من نوسفرم

(حافظ)

آرامش سنگ يا آرامش برگ

Sat, 04 Feb 2012 11:21:00 GMT

گاهي بعضي نوشته ها انگار با روح آدم بازي مي کنند حالا يا شادت مي کنند و يا افسرده! اين نوشته منو جداً آروم کرد

مردجواني کنار نهر آب نشسته بود و غمگين و افسرده به سطح آب زل زده بود.
استادي از آنجا مي گذشت. او را ديد و متوجه حالت پريشانش شد و کنارش نشست.
مرد جوان وقتي استاد را ديد بي اختيار گفت: "عجيب آشفته ام و همه چيز زندگي ام به هم ريخته است. به شدت نيازمند آرامش هستم و نمي دانم اين آرامش را کجا پيدا کنم؟"
استاد برگي از شاخه افتاده روي زمين را داخل نهر آب انداخت و گفت: به اين برگ نگاه کن وقتي داخل آب مي افتد خود را به جريان آن مي سپارد و با آن مي رود.
سپس استاد سنگي بزرگ را از کنار جوي آب برداشت و داخل نهر انداخت. سنگ به خاطر سنگيني اش داخل نهر فرو رفت و در عمق آن کنار بقيه سنگ ها قرار گرفت.

استاد گفت: "اين سنگ را هم که ديدي. به خاطر سنگيني اش توانست بر نيروي جريان آب غلبه کند و در عمق نهر قرار گيرد. حال تو به من بگو آيا آرامش سنگ را مي خواهي يا آرامش برگ را؟!"
مرد جوان مات و متحير به استاد نگاه کرد و گفت: "اما برگ که آرام نيست. او با هر افت و خيز آب نهر بالا و پائين مي رود و الان معلوم نيست کجاست! لااقل سنگ مي داند کجا ايستاده و با وجودي که در بالا و اطرافش آب جريان دارد اما محکم ايستاده و تکان نمي خورد. من آرامش سنگ را ترجيح مي دهم!"

استاد لبخندي زد و گفت: "پس چرا از جريان هاي مخالف و ناملايمات جاري زندگي ات مي نالي؟ اگر آرامش سنگ را برگزيده اي پس تاب ناملايمات را هم داشته باش و محکم هر جايي که هستي آرام و قرار خود را از دست مده."
استاد اين را گفت و بلند شد تا برود. مرد جوان که آرام شده بود نفس عميقي کشيد و از جا برخاست و مسافتي با استاد همراه شد.
چند دقيقه که گذشت موقع خداحافظي مرد جوان از استاد پرسيد: "شما اگر جاي من بوديد آرامش سنگ را انتخاب مي کرديد يا آرامش برگ را؟"
استاد لبخندي زد و گفت: "من تمام زندگي ام خودم را با اطمينان به خالق رودخانه هستي و به جريان زندگي سپرده ام و چون مي دانم در آغوش رودخانه اي هستم که همه ذرات آن نشان از حضور يار دارد از افت و خيزهايش هرگز دل آشوب نمي شوم و من آرامش برگ را مي پسندم .

عرياني لحظه ها

Fri, 27 Jan 2012 23:43:00 GMT

نه تو مي ماني و نه اندوه

و نه هيچيک از مردم اين آبادي...

به حباب نگران لب يک رود قسم،

و به کوتاهي آن لحظه شادي که گذشت،

غصه هم مي گذرد،

آنچناني که فقط خاطره اي خواهد ماند...

لحظه ها عريانند.

به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.

يکسال از عروجت گذشت

Sat, 14 Jan 2012 02:03:00 GMT

امروز اولين جمله مداح چه غوغايي در دلم برپا کرد

بارها شنيده بودم ولي

شنيدن اون جمله ! اونجا!

بين اون همه آدم که تنها نشونشون تو اين دنيا يه تخته سنگ و چند بيت شعر ميشه ،خيلي برام تکون دهنده بود

انگار به عمق و مرکز اين جمله سفر کردم

يا اول الاولين و يا اخر الاخرين

روحت شاد مادر بزرگ خوبم

ديوار شيشه اي

Fri, 06 Jan 2012 14:08:00 GMT

شنيدم که يه دانشمند ، يک آزمايش جالب انجام داده که
يه آکواريوم شيشه اي ساخت و اونو با
يه ديوار شيشه اي دو قسمت کرد.

تو يه قسمت يه ماهي بزرگتر انداخت
و در قسمت ديگه

يه ماهي کوچيکتر که غذاي مورد
علاقه ي ماهي بزرگه بود

ماهي کوچيکه

تنها غذاي ماهي بزرگه بود

و دانشمند به اون غذاي ديگه اي نمي داد...

اون براي خوردن ماهي کوچيکه بارها و
بارها به طرفش حمله مي کرد،
اما هر بار به يه ديوار نامرئي مي خورد.

همون ديوار شيشه اي که اونو از غذاي مورد علاقش

جدا مي کرد.

بالا خره
بعد از مدتي از حمله به ماهي کوچيک منصرف شد.

اون باور کرده بود که رفتن به اون طرف آکواريوم

و خوردن ماهي کوچيکه کار غير ممکنيه.

دانشمند

شيشه ي وسط رو برداشت

و راه ماهي بزرگه رو باز کرد،

اما ماهي بزرگه هرگز به سمت ماهي کوچيکه حمله نکرد.

اون هرگز
قدم به سمت  ديگر آکواريوم نگذاشت.
  مي دونين چرا؟

  اون ديوار شيشه اي ديگه وجود نداشت،

اما ماهي بزرگه تو ذهنش يه
ديوار شيشه اي ساخته بود.
يه ديوار
که شکستنش از شکستن هر ديوار واقعي سخت تر بود
اون ديوار باور خودش بود.

باورش به محدوديت

چقدر خوبه ما هم از اين ديواراي شيشه اي توي ذهنمون بسازيم؟؟

شايد درد ما اينه که نه ديوار واقعي ميخوايم و نه ديوار ذهني!!

تا كي؟

Mon, 26 Dec 2011 08:22:00 GMT

خيلي درگير روزمرگي زندگي شدم
امروز عميق تر به زندگي فکر کردم

زندگي فقط به اندازه نگاه کردن به اين عکس طول ميکشه

چقدر غصه ديگران؟

غصه درس؟

غصه...؟

چقدر...؟

تا کي...؟

happy or unhappy

Wed, 23 Nov 2011 10:33:00 GMT

?when am I happy

only or between people

خواستن توانستن است.

Sun, 20 Nov 2011 22:52:00 GMT

چند وقتي بود که هر وقت به اون قسمت دلم رجوع مي کردم ، مي ديدم تابلو يي نصبه

با عنوان: در دست تعمير

کلافه مي شدم

کارگرايي رو مي فرستادم ولي فايده اي نداشت

در روند کار هيچ پيشرفت جدي نمي ديدم

مشکل رو فهميدم

من کار فرما خوب مديديت نمي کردم

يه روز رفتم و خودم آستينام رو بالا زدم ، يه يا علي گفتم و تيشه رو برداشتم

فهميدم :هيچ کس از خودم براي خودم دلسوزتر نيست

چقدر لذت بخش بود

تصميم گرفتم از نو بسازم

چه گرد و خاکي شد و....

تابلو رو عوض کردم و تابلوي جديد رو نصب کردم با عنوان:

آباد شد .

دوست داشتن حضرت علي(ع) نجات است.

Mon, 14 Nov 2011 22:26:00 GMT

شب عيد غدير ، حديثي از امام صادق(ع) شنيدم که خيلي منو به فکر فرو برد

« لو ادرکته لخدمته ايام حياتي.:اگر من زمان او -مهدي (عج)- را درک مي‏کردم در طول

زندگاني‏ام به او خدمت مي‏کردم »

از خودم پرسيدم که؟!

چقدر امام زمانم رو مي شناسم؟ لبخندش رو به چه قيمتي مي خرم؟

مرسوم که امشب و فردا مردم ميرن خدمت سادات و به عنوان تبرک ازشون عيدي

مي گيرن و منم امشب مي خوام برم سراغ بزرگ ترين سيد عالم حضرت مهدي (عج) و

ازشون عيدي بگيرم و عيدي من اين باشه که :

اجازه بدن که جبران کنم!

از كجا آباد تا ناكجاآباد!

Sat, 29 Oct 2011 10:37:00 GMT

صلاح کار کجا و من خراب کجا

ببين تفاوت ره کز کجاست تا بکجا

دلم زصومعه بگرفت و خرقه سالوس

کجاست دير مغان و شراب ناب کجا

خوشا به حال اون آدمايي که صلاح کار رو مي دونن و هيچوقت دلشون از صومعه و خرقه پوشي نمي گيره!

نمي دونم وقتي راهو گم کردي خوبه که بدوني راهو گم کردي و ..

يا اصلا نفهمي که ازصراط مستقيم خارج شدي؟

شايد نفهمي بهتر باشه چون روز قيامت هم تورو به اندازه فهمت مواخذه مي کنن

ولي امان از وقتي که مي فهمي داري گم ميشي ، داري مي افتي توي چاه !

ولي هر چقدر دست ميندازي که دستاويزي پيدا بشه و بيايي بالا دستاويزي نيست

و يا اگه با هزار جون کندن دستت به نوک يک طناب رسيد شيطون لعنتي محکم اون طناب رو مي کشه...

اره اين حال خيلي بديه که کار و راه درست رو بشناسي ولي علي رغم ميل باطنيت نتوني به واسطه حضور و قدرتش کار درست رو انجام بدي ...